اندازه گیری پلاریزاسیون سیارات

اندازه گیری پلاریزاسیون بسیار مهم است و اطلاعات مهمی از نظر فیزیکی در اختیار ما می گذارد. پلاریزاسیون نور سیارات مبتنی بر پخش نور خورشید بوسیله ماده پخش کننده در جو سیاره می‌باشد. می‌توان در مورد پلاریزاسیون P را بر حسب زاویه دید α چنین نوشت:

     p(α) = (ф_r - ф_l)/ (ф_r + ф    

که ф_r و ф_l شار تشعشعی انتقال یافته بوسیله ارتعاش عمودی و موازی سطح پخش نور (یا دید) ، خورشید ، سیاره ، زمین هستند.

تعیین جرم سیارات

جرم سیاره‌ای که دارای قمر به گرد خودش است، طبق قانون سوم کپلر بصورت زیر است:

p² = 4π²a²/G(m+M)i

در این رابطه: P دوره تناوب نجومی قمر ، a فاصله از مرکز قمر تا مرکز سیاره ، G ثابت گرانش ، m جرم قمر و M جرم سیاره می‌باشد.
جرم سیاره‌ای که قمر طبیعی ندارد (مثل ناهید) به کمک ماهوراه‌ای که بر گرد آن می گرد یا با تعیین پریشیدگی که سیاره بر حرکت سیارک یا سفینه فضایی ایجاد می‌کند، تعیین می‌شود. معمولا جرم قمر یا ماهواره‌ها بقدری کوچک است که می‌توان از آن صرف نظر کرد.

تعیین چگالی

با دانستن جرم سیاره (M) و اندازه فیزیکی آن که بوسیله قطر (d) معلوم می‌شود، می‌توان چگالی متوسط یک سیاره را از تقسیم جرم سیاره بر حجم آن بدست آورد. مقدار چگالی را اغلب اوقات بر حسب چگالی زمین بیان می‌کنند:

Ρ = 3M/4πd²

ρ = M/V = 6M/πd³